Na 20 jaar inactiviteit was het de bedoeling het operatiekwartier weer op te starten: infrastruktuurcontrole, materiaal nakijken, steriliteit, personeelsopleiding en organisatie... Er stond dus veel te gebeuren.

Maar verrassing! Pas aangekomen kwam ook een vrouw binnen in shock met een bloeding van een voorliggende moederkoek met een baby in nood. We moesten er dus meteen invliegen...  Geen verlichting, geen aspiratie, geen zuurstof, geen electrische bistouri en beperkt instrumentarium.  De moeder heeft het gehaald en stelt het ondertussen goed. Voor de baby kwamen we echter te laat, jammer genoeg. De toon was gezet!

In moeilijke omstandigheden begonnen dan de consultaties en al snel hadden we een gevuld operatieprogramma voor de 2 weken: zware verzakkingen, enorme fibromen van boven de 4kg en nog meer van die typische afrikaanse pathologie.

Improviseren is een must in deze omstandigheden: we brengen elke dag ons koffiezetmachine mee naar het OK om warm water te hebben om het fysiologisch serum op te warmen en de warmwaterkruiken (waarvoor we handschoenen gebruiken) te vullen voor de gereanimeerde babys. Voor koffie zetten is er echter geen tijd...

Dankzij de zachte maar kordate aanpak van Marianne, met de hulp van wat humor en relativeringszin van Eric is de chaos op het OK stilaan veranderd in een gestructureerde activiteit.

Elke dag brengt zijn verrassingen; zo ontdekte Hilde een slang op het OK! Ook onze zaklampen komen goed van pas als tijdens de ingrepen de stroom weer eens uitvalt.

Bevallen in Burundi is ook geen evidentie. Door de zwakke organisatie is er soms geen personeel aanwezig en zijn de moeders aan hun lot overgelaten: dankzij haar waakzaamheid kwam Hilde zo eens juist op tijd om de baby op te vangen van een moeder die alleen op het verloskwartier lag.

Organisatie is dus onze eerste taak en dit op alle niveaus. We bemerken echter reeds een vleempje van positieve evolutie na onze eerste week. 

Gelukkig staat de sfeer in ons team op "beau fixe".

Internet is in de omgeving niet voorhanden, daarom kunnen we enkel in het WE een berichtje zenden. Tot volgende zaterdag dus voor het vervolg.

Groetjes vanuit de brousse.

Hilde, Eric en Marianne.