Alles verloopt hier volgens een routine, waar ik stilaan toch wat inzicht in begin te krijgen.  Iedereen op de materniteit lijkt uiteindelijk toch een toegewezen taak te hebben, ondanks het feit dat ik eerst de indruk had dat ze maar wat door elkaar liepen.

Gisteren nog eens met team, de hoofdverpleegkundige en Dr. Lee gepraat over het feit dat er geen faciliteit is om pasgeborenen te reanimeren.  Momenteel rent men met een te reanimeren baby naar de operatiezaal, waar ondertussen ingrepen aan de gang zijn.  Ondertussen moet dan het weinige materiaal dat ze hebben ook nog her en der bij elkaar gesprokkeld worden.  Een spijtig tijdverlies op een moment dat elke minuut telt.

Een tijd geleden vergeleek ik in een blogbericht een AZ-missie met het weer in Rwanda:het zonlicht met prachtige kleuren, mooie stapelwolken, donder en bliksem en af en toe een hevige regenbui, maar nadien komt de zon terug tevoorschijn. In onze orthopedische Mibilizimissie is het niet anders. En savoir plus

Hier nog een klein berichtje uit het mooie Rwanda,

De mensen in het ziekenhuis beginnen echt wel los te komen en staan volledig er volledig voor open om nieuwe dingen te proberen.  Het team is hier super op elkaar ingesteld en de commucatie onderling verloopt heel goed.  Ze genieten ervan om samen te discussieren over hun manier van werken, wat ze er zelf van vinden en of ze ideeën hebben om hun werken te verbeteren.  Ook al hebben ze een flink duwtje nodig, eens ze vertrokken zijn, werken ze af waar ze aan startten.

De sectio's zijn hier schering en inslag, het lijkt er echt een sectiofabriekje.  De artsen durven een langere arbeid of uitdrijving niet afwachten, ondanks dat de ongeboren baby het op dat moment goed doet.

goeiemorgen,

we zijn na enkele dagen op kruissnelheid gekomen: zaaltoer, operaties, raadplegingen. Nogmaals blijkt dat ze hier met de weinige middelen ongelooflijk inventief zijn. Ook goed georganiseerd, al leek het voor ons de eerste dagen één grote chaos. 

tot later 

Hallo daar in het verre België,

We zijn hier al enkele dagen op de materniteit van Kagayi en hebben al grote ogen mogen trekken.  we zijn hier heel hartelijk ontvangen en iedereen is even vriendelijk.

Nous vous donnons des nouvelles de la mission que nous  venons de terminer à l’hôpital FSKI de Walungu (RDC Est – Sud Kivu).  Il s’agissait d’une mission combinée gynécologie et obstétrique, anesthésie et hygiène hospitalière.   

Hier wat nieuws over onze missie die we juist beeindigd  hebben in het FSKI ziekenhuis te Walungu (RDC Oost – Zuid Kivu). Het was een gecombineerde missie gynecologie en verloskunde, anesthesie en ziekenhuishygiene.

hallo in de lokale taal.

De taal die iedereen spreekt, behalve wij. Frans of Engels wordt zeker niet door iedereen gesproken.

Zoals vorige missies elders krijgen we een goede ontvangst en horen we dat alles ok is. Tot we een eerste dag in het ziekenhuis volop meemaken. 6000 bevallingen per jaar, dus meer dan 15 per dag, waarvan 1/3 door keizersnede. De stap naar keizersnede wordt meestal veel te snel gezet.

Karima, vroedvrouw, en op haar eerste missie, laat zich niet kennen en gaat al volop tegen de beslissing van de - nog jonge - artsen in. Aanvankelijk met hulp van mezelf, later hebben ze snel door dat ze wel goed is in haar vak. Maar een keizersnede meer of minder, niemand ligt er wakker van...

De eerste dag van een nieuwe week en we zijn er weeral goed begonnen.  Deze morgend een fikse regenbui en een frisse start van een nieuwe week!

4 goiters waarvan de laatste zomaar even 1,2 kilogram woog.  Deze vrouw kon niet meer plat op haar rug liggen.  Stel je voor dat je nacht op je rug slaapt met een pak suiker van 1,2 kilogram op je keel.  Zo moest deze vrouw zich dus voelen!  

Iedereen zit hier geduldig te wachten, het geduld dat de mensen hier hebben is ongelooflijk. Ze zitten hier dagen te wachten, kindjes op de schoot, hun potje koken.  Het is bewonderingswaardig.

Bonjour, voici des nouvelles de Dschang. 
Une jeune patiente avec ses fistules vaginale et rectale a été transférée à Yaoundé où on pourra prendre soin d'elle. Nous prenons contact avec le service mercredi pour le suivi.

Cette mission est vraiment utile... pour Linda et pour Hermann, le jeune médecin généraliste engagé par les soeurs. Ils ont un grand besoin de formation complémentaire en chirurgie et particulièrement en obstétrique.