De eerste dag van een nieuwe week en we zijn er weeral goed begonnen.  Deze morgend een fikse regenbui en een frisse start van een nieuwe week!

4 goiters waarvan de laatste zomaar even 1,2 kilogram woog.  Deze vrouw kon niet meer plat op haar rug liggen.  Stel je voor dat je nacht op je rug slaapt met een pak suiker van 1,2 kilogram op je keel.  Zo moest deze vrouw zich dus voelen!  

Iedereen zit hier geduldig te wachten, het geduld dat de mensen hier hebben is ongelooflijk. Ze zitten hier dagen te wachten, kindjes op de schoot, hun potje koken.  Het is bewonderingswaardig.

Ici les goîtres sans frontieres! De patiënten komen van Côte Ivoir, Mali en Senegal.  Dit is geen Medecins Sans Vacances maar Goîtres Sans Frontieres.  De boodschap is goed ontvangen!

De sfeer is hier top, er wordt hier heel wat afgelachen maar ook goed gewerkt!  Vorige nacht was het iets minder top. We hebben hier een oude gsm met een lokale telefoonkaart om bereikbaar te zijn in geval van nood post-operatief.  Deze morgend, 3 uur...  Le malade ne peut pas respirer!  Naar het ziekenhuis om dan daar een patiënt in ademnood terug te vinden.  Een bloeding.  Even stressen maar uiteindelijk om halfzes terug in dromenland.

Pour la troisième fois déjà, notre équipe de gynécologie s’est rendue en mission au Burkina Faso.

De tweede dag zit erop!  Gisteren een lange rit afgelegd van Ouagadougou naar Orodara, chance dat we in een voiture climatisée zaten, anders waren we nu geroosterde kippetjes.  Om drie uur zijn we dan eindelijk in in hotel Prestige aangekomen om om halfvier al in het ziekenhuis aanwezig te zijn om met de consultatie te beginnnen.  De goiters vlogen ons om de oren!  Er wachtte ons een heel hartelijke ontvangst van het verplegend personneel.  Het is overdag in de schaduw 40° celcius, we moeten jullie dus niet vertellen hoeveel graden het dus in volle zon is.  Het is opstaan en beginnen zweten!

Voor mij is het de vierde missie op vier jaar tijd.  Na drie keer Gatagara in Rwanda was het nu tijd voor iets nieuws.  Dus vertrek ik morgen met Frans en Herbert, chirurg en anaesthesist, en Marijn en Patrick, journalist en fotograaf naar het warme Burkina Faso.  Missie schildklierchirurgie.

Na weeral veel in-en-uitladen van koffers en zakken om dan tot het gewenste resultaat te komen, ben ik nu helemaal vertrekkensklaar.  Ik ga zo veel mogelijk proberen te bloggen, mijn functie in het team is blijkbaar blogafgevaardigde!  Als het Afrika-internet het toelaat zullen jullie dus geregeld iets van ons horen.

 Aan Dominik: toch nog altijd heel veel spijt dat je niet meekan, heb nog beetje plaats in reistas als je je adem kan inhouden voor een paar uur!

Als gynaecologisch-verloskundige ploeg gingen wij voor de derde keer naar Orodara In Burkina Faso.

Om 13u30 definitief afscheid genomen van onze vrienden in het ziekenhuis.

Tot dan werd beroep gedaan op onze expertise voor dringend opgenomen zwangere patiënten: bloeding 3de trimester, diagnose tweelingzwangerschap, premature arbeid. Positief is ongetwijfeld het feit dat een ervaren vroedvrouw deel heeft uitgemaakt van deze zending, zodat alle verloskundige problemen in overleg met de gynaecoloog bespreekbaar waren.

De voorbije dagen werden goed gevuld in het operatiekwartier door het uitvoeren van zowel abdominale als vaginale ingrepen voor pathologie met afrikaanse allures!!!

Nous (Annemie et Christiane, car le docteur Urbain lui, travaillait toujours: il donnait entretemps des cours de démonstration pratique sur l'échographie!) revenons du marché sous une chaleur terrible! C'est notre jour de repos bien mérité après la semaine chargée que nous venons de vivre.

Le grand travail a débuté lundi dernier avec les premières consultations d'Urbain notre gynécologue (bien-aimé). Nous avons acceuilli au total 65 patientes recrutées de la région d'Orodara et de plus loin même! Ce qui nous a permis d'établir déjà un programme opératoire quasi complet.

Tandis qu'Urbain et Annemie faisaient tout cela, je déballais les collis avec Cirima (un anesthédiste responsable du CMA) pour vérifier les listes du matériel.

Hallo, hallo,

na een vlekkeloze reis zijn wij uiteindelijk aangekomen in ons logement te Orodara: op zaterdag 17/03/12 zijn we stipt om 11 u 25 vanuit Brussel Nationaal vertrokken, per airbus 330 van SN Brussels met landing in Ouagadougou om 16 u 30 plaatselijke tijd. Bij aankomst 38° C !!!!

Vandaag opgewacht om 8u30 door onze plaatselijke chauffeur Alpha die koers koos richting Orodara (440 km). Onderweg kort oponthoud thv een krokodillenmeer, echt een aanrader. Orodara werd bereikt om 16u30.

Intrek in ons traditioneel logement met uitpakken van bagage (hoofdzakelijk bestemd voor het ziekenhuis). We zijn klaar om er morgen in te vliegen !!!!

U hoort verder van ons....

Christiane, Annemie, Urbain

Ja, onze vervolgblog heeft lang op zich laten wachten: te veel werk zeker?

Onze  18 hospitalisatiebedden liggen in elk geval vol, ondanks de supersnelle turnover, tenminste wat de niet-urologische ingrepen betreft ( goiters, hysterectomieën, speekselkliertumoren, buikwandbreuken enzo)

De 8 blaasfistelpatiëntes bezetten een hele zaal, idem voor de prostaatmannen: hier is wat langer toezicht aan de orde. Gelukkig is er Mariane, onze post-op verpleegkundige die alles nauwgezet in het oog houdt, terwijl ze de kennis van het lokale personeel bijschaaft, en de alomtegenwoordige schattige baby’s knuffelt.

Inmiddels is de 44ste patiënt aan de beurt

Een sfeerbeeld