Hôpital de Kabgayi
Hôpital de Kabgayi
- Stad:75 kilometer van Kigali
- Provincie:
- Aantal bedden:160
- Aantal dokters:10
- Aantal verpleegkundigen:
- Populatie bereik:
Berichten van dit ziekenhuis
muraho,
hallo in de lokale taal.
De taal die iedereen spreekt, behalve wij. Frans of Engels wordt zeker niet door iedereen gesproken.
Zoals vorige missies elders krijgen we een goede ontvangst en horen we dat alles ok is. Tot we een eerste dag in het ziekenhuis volop meemaken. 6000 bevallingen per jaar, dus meer dan 15 per dag, waarvan 1/3 door keizersnede. De stap naar keizersnede wordt meestal veel te snel gezet.
Karima, vroedvrouw, en op haar eerste missie, laat zich niet kennen en gaat al volop tegen de beslissing van de - nog jonge - artsen in. Aanvankelijk met hulp van mezelf, later hebben ze snel door dat ze wel goed is in haar vak. Maar een keizersnede meer of minder, niemand ligt er wakker van...
BON TRAVAIL OVERMOED EN WILDE HONDEN
Einde van de missie nadert, voor de 3de avond op rij geen water en 's morgens een kattewaske in een klein plastic bakje. Bon Travail: prostaat, schildklier, dijbeen, armen, enkels, maagingreep, vaginale fistels etc, alles lukt ons goed al blijft het wel bricoleren met te weinig of geen specifiek materiaal en dat vraagt veel tijd, geduld en energie en buiten het eerste weekend is het hier meer dan 30 graden en nog warmer in het ok.
KABGAYI NIEUWS
Goed aangekomen en de regen kwam ons tegemoet.
Wat ze met de regen doen weten we niet want gisteren was het de derde avond op rij dat we geen water hadden in ons verblijf....Douchen kunnen we vergeten maar ruiken doen we nog niet.
Maandagmorgen direct kunnen helpen door de tussenkomst van Dr Musa bij een zwaar verkeersongeval.
Na twee volle operatiedagen kijken moe maar tevreden terug We werken samen met een gemotiveerde ok ploeg van het hospitaal.
Ondanks dat we een ervaren team zijn zien we alle dagen dingen die ons met beide voetjes op de grond zetten en die we alleen hier maar kunnen zien.
We doen de reguliere ingrepen maar elke dag komen voor onverwachte problemen te staan.
Missie naar Kabgayi, Rwanda, oktober 2011 - deel 4
10 oktober 2011, maandag
Dr Nathalie geeft een powerpoint presentatie tijdens de grote algemene
stafbijeenkomst die iedere maandagochtend plaatsvindt in het
hoofdgebouw. De presentatie handelt over het bestrijden van
post-menopauzale klachten d.m.v. hormonale therapie.
Wij hebben 3 ingrepen op het programma staan, 2 x een hydrolalphinx en 1
x een myomectomie. De patiëntes hebben alle 3 problemen met zwanger
worden en een grote kinderwens.
Missie naar Kabgayi, Rwanda, oktober 2011 - deel 2
4 oktober 2011, dinsdag
Onze eerste ingreep, een myomectomie bij een dame die nog een kinderwens
heeft. Onze eerste ervaring, deze missie, met de manier van werken
hier in Kabgayi op de grote OK. Het kost veel moeite om de operatie op
te starten. Veel zaken ontbreken, en het kost zeer veel tijd en energie
om alles compleet te krijgen en steriel te houden. Patiënten krijgen een
ruggenprik (rachi anesthesie), zijn niet geintubeerd.
De ingreep wordt wat bemoeilijkt door de stekker van de elektrische
bistouri die haperde, zodat deze steeds uitvalt. Ondertussen alles en
iedereen in de gaten houden om de steriliteit te bewaken. Opereren in
Afrika is een aparte ervaring en niet zo evident…
Missie naar Kabgayi, Rwanda, oktober 2011
1 oktober 2011, zaterdag
Vertrek vanaf Brussel, aankomst in Kigali de avond van 1 oktober 2011. Het is donker in Afrika. Onderweg over de heuvels van dit voor mij onbekende land. Nathalie was hier al eerder en geniet van de herkenning. Rond 21.00 uur in het huis van AZV aangekomen met hartelijke begroeting van Jean-Marie, onze “huisman” en verzorger..
2 oktober 2011, zondag
Rwanda impressies
Wij zijn met ons complete huishouden een paar dagen mee op tocht om de aandacht te vestigen op het werk van 600 Belgische vrijwilligers van Artsen Zonder Vakantie.
Wij wegen niet op het budget omdat we verblijven waar de AZV-artsen verblijven, omdat Brussels Airlines voordeeltarieven regelt voor Artsen Zonder Vakantie en omdat we onze kosten in Rwanda echt wel zelf aankunnen.
Respectvolle bewonderaar
Ik droomde dat ik sliep en werd wakker in Kigali, Rwanda. Anneke ligt naast me en we horen onze kinderen op de gang van een bescheiden slaapding. We horen ook een paar teams van Artsen Zonder Vakantie, die doorreizen naar Congo om zich daar midscheeps op bevallingsproblemen te storten.
Wie ben ik ? Niemand. Of erger nog : een entertainer. De laatste tijd benefiet ik soms voor Artsen Zonder Vakantie, als respectvolle bewonderaar, ”peterschap” klinkt zo ouderwets en meta.
AZV is een Belgische NGO die Afrika jaarlijks 42.000 vrijwilligersuren bezorgt van gespecialiseerde medische topkrachten. Belgen die, netjes bij voorbaat gepland, 2 of 3 weken van hun vakantie gratis gaan samenwerken met hun Afrikaanse collega’s.
25 graden temperatuurverschil
Samen met Therese en Patrick weer teruggekeerd op Belgische/Nederlanse bodem. Een vlotte vlucht met een ontnuchterend einde waar het de temperatuur op Zaventem betrof. Het was een dankbare missie. De laatste dagen in het ziekenhuis van Kabgayi meegewerkt op de afdeling chirurgie en fysiotherapie. Veel nieuwe gezichten, ernstige traumatologie, veel infecties, een chaotisch bedrijf zonder duidelijke leiding. Het leven en werken in Afrika is en blijft een enorme uitdaging. De prachtige natuur, de altijd blijde gezichten, het heerlijke klimaat staan in schril contrast met de armoede en het vele lijden van de mensen.
De MRSA kweken zijn negatief, dus kan ik maandag weer aan de slag in Kliniek Viasana in Mill.
Informatie over dit ziekenhuis
Beschrijving:
Dit hospitaal bevindt zich op ongeveer 75 kilometer van Kigali, ten noorden van Butare en vlakbij Gatagara. Er zijn 160 bedden
Het ziekenhuis van Kabgayi is onder beheer van het Bisdom en is een referentieziekenhuis voor een bevolking van 700.000 (!!!) personen. Een school voor verpleegkunde is aan het centrum verbonden.
Er zijn 10 artsen aanwezig waarvan 8 permanent. Er is een verpleegkundige staf die wordt aangevuld met stagiairs uit de school voor verpleegkundel.
De BTC is in 1999 gestopt met de samenwerking en AZV heeft de fakkel overgenomen. Nu de BTC haar werking herneemt (2005) op het vlak van de provincie, werkt AZV nauw samen met de technische assistent van de BTC. Volgens de algemene econoom van het bisdom zou het centrum niet kunnen blijven functioneren zonder de steun van AZV.
Cuba zendt sinds 2006 specialisten om het centrum te steunen maar jammer genoeg spreken deze geen Frans, dus is er een groot communicatieprobleem.
AZV werkt samen met de BTC op dezelfde manier als in het CHK maar gezien de BTC niet investeert in verbruikbaar materiaal in het ziekenhuis maar in infrastructuur, stuurt AZV wel standaardpakketten. Daarnaast zijn wij in overleg met Impact dat de strijd tegen AIDS aangaat in de regio en CBM die werkt op ofthalmologisch gebied. Voor wat betreft beheer en technische ondersteuning werken we samen met EA en EC.
Resultaat Zendingen:
De zendingen zijn op kruissnelheid, de partner weet wat te doen voor een goede organisatie en patiëntenrekrutering. Op de materniteit hebben wij het project succesvol kunnen afsluiten: de technieken voor echografie zijn gekend alsook de courante ingrepen. Wel verdien de dienst neonatologie verdere ondersteuning en zijn wij ook begonnen op de dienst pediatrie voor wat betreft organisatie en intensieve zorgen.
In 2006 kwam de vraag naar steun op gebied van labo. De ploegen eind 2006 hebben deze vraag als nuttig geëvalueerd, dus in 2008 kan de prospectie van de noden in het labo plaats vinden.
Voor de spoedgevallen: de dienst heeft zeker potentieel maar ze zijn zeker nog steeds niet klaar voor een midcare. De weg in de richting van de midcare wordt bewandeld door een arts met autoriteit die aan het hoofd staat.
Voor de dienst chirugie is het duidelijke dat deze partner verdere steun verdient: doorgaan met technische opleiding en omkadering van het personeel van het operatiekwartier in basisregels steriliteit.
Op gebied van de radiologie / echografie is de conclusie: 1 of 2 artsen specifiek verder opleiden voor de echografie en het protocoleren van röntgenfoto’s.
Het ziekenhuis heeft te veel personeelsproblemen (steeds nieuwe en jonge artsen) en financiële problemen om snel te evolueren. De vooruitgang is merkbaar maar vraagt veel tijd vandaar dat wij tot 2010 dezelfde projecten willen blijven steunen, met name: spoed, pediatrie, labo en chirurgie. Wij hopen in 2010 van start te kunnen gaan met een project op de dienst interne geneeskunde rond endoscopie (op voorwaarde dat de BTC het materiaal financiert).





