Sommige kinderen hebben grotere zorgen dan het geven van een spreekbeurt. Espérance werd geboren in Congo. Bij haar geboorte had haar moeder al gezien dat er iets niets klopte met de voetjes van Espérance…

Een toekomst voor Espérance

Ze ging naar de medicijnman en vroeg om raad. Deze wijze man sneed een paar keer in haar voeten en smeerde er een mengsel van bladeren op. Maar het baatte niet: de voeten van Espérance stonden helemaal scheef. Ze kon bijna niet lopen en haar moeder begon steeds meer te panikeren: zo zal onze dochter nooit naar school kunnen gaan, nooit kunnen trouwen…
Hoewel haar naam ‘hoop’ betekent, was er niet veel hoop op een mooie toekomst voor Espérance.

Hoop voor Espérance

Tot haar moeder in de kerk hoort vertellen over een team van specialisten uit Europa dat gratis alle kinderen opereert. De moeder van Espérance rent naar huis om het goede nieuws te vertellen. Twee dagen loopt ze met Espérance op haar rug naar het ziekenhuis van Lubumbashi.
Maar het was de moeite waard. Twee maanden later, in het hutje van Espérance, stapt ze parmantig rond, een hoopvolle toekomst tegemoet.

Spreekt dit verhaal je aan? Wil je ook iets doen voor Artsen Zonder Vakantie?

Lees dan de onderstaande brieven - klik op de brieven om ze te vergroten.